தஞ்சமென்று உனைஅடைந்தேன்...

தஞ்சமென்று உனைஅடைந்தேன் தாரகையே – என்றன்
நெஞ்சந்தனில் குடியிருக்க வாஉமையே

அஞ்சுகின்ற நெஞ்சமுடன் உன்னைஅடைந்தேன்
அஞ்சுகமே தஞ்சமென்று கண்டுதெளிந்தேன்

அஞ்சுமலர் அங்கையிலே ஏந்தியிருப்பாய்
அஞ்சேலென்று அன்புடனே அரவணைப்பாய்
பிஞ்சுமலர்ப் பதங்களையென் சென்னிபதிப்பாய்
பஞ்சிலிட்ட தீயாய்என்றன் வினையெரிப்பாய்!


--கவிநயா

அம்மா வருவாயோ?

அம்மா வருவாயோ - வந்தென்

அல்லல் களைவாயோ

அன்பைத் தருவாயோ - தந்தெனை

அணைத்துக் கொள்வாயோ

ஒன்றும் அறியாத பெண்ணாய்

என்னைப் படைத்தாயே

எல்லாம் அறிந்த அம்மா என்னை

அலைக் கழித்தாயே

முன்னம் வினையெல்லாம் அம்மா

முறித்து அருள்வாயே

கண்ணால் காப்பவளே கொஞ்சம்

கருணை செய்வாயே!


--கவிநயா

விழியழகி!

வெள்ளைப் பாற்கடலில் துள்ளுகின்ற மீனினமோ
கள்ளைக் கடிமலரில் தேடுகின்ற வண்டினமோ

முள்ளை மலராக்கி மாயம்செய்யும் மந்திரமோ
கல்லைக் கனியாக்கும் கனிவுமதன் தந்திரமோ

வில்லைக் கையேந்தும் மன்மதனின் அம்புகளோ
தில்லைச் சுந்தரனை துரத்திவரும் வம்புகளோ

காலைக் கதிரவனும் கடன்வாங்கும் சூரியரோ
மாலை முழுமதியும் மயங்குகின்ற சந்திரரோ

பால முருகன்கையில் வேலெனவே வந்தனவோ
கோல மயில்எழிலாய் அவனுடனே சென்றனவோ

நீல மயில்தோகை இமைகளென ஆனதுவோ
நீல கண்டனுக்கு விரித்திருக்கும் வலையதுவோ

கருணை பொழியவென்றே கருத்திருக்கும் முகிலதுவோ
மருளை நீக்கவென்றே காத்திருக்கும் ஒளியதுவோ

கருக மணியழகோ மருண்டுஓடும் மானழகோ
விரையும் எதிரியையும் வெல்லுகின்ற வாளழகோ

பிறையைச் சூடியவன் மனம்மீட்டும் வாத்தியமோ
இறைவியுன் விழியழகை பாடுவதும் சாத்தியமோ!


--கவிநயா

நீ ஒன்றே ஆதாரம்!

அன்னை உன்னை எந்தன் நெஞ்சில்
ஏற்றி வைத்தேன் - பொங்கும்
அன்பி னாலே உன்னை தினம்
போற்றி வைத்தேன்

நீ ஒன்றே ஆதாரம்
கண்டு கொண்டேன் - உன்
நினைவை எந்தன் ஆகாரம்
ஆக்கிக் கொண்டேன்

முழுமதி போல் முகத் தழகி
வர வேணும் - வந்து
இருள் நீக்கி ஒளி யமுதம்
தர வேணும்

கா தணிகள் அசைந் தாட
வர வேணும் - வந்துன்
கடைக் கண்ணின் பார்வை கொஞ்சம்
தர வேணும்

வளை குலுங்க வஞ்சி இங்கு
வர வேணும் - வந்து
வளைக்கும் வினை களைந்து அருள்
தர வேணும்

காற் சதங்கை கிணு கிணுக்க
வர வேணும் - கண்ணில்
நீர் பெருக நிறைந்த அன்பு
தர வேணும்


--கவிநயா

நீ இருந்தால் போதும்!

அம்மா உன்னை நினைத்தாலே
ஆறுதலாய் இருக்குதடி
சும்மா உன்பேர் சொன்னாலும்
சுமையெல்லாம் இறங்குதடி

கற்பனையில் கண்டாலும்
கனிந்துமனம் மலருதடி
பொற்பதங்கள் பணிந்தபின்னே
பாரமெல்லாம் கரையுதடி

செய்யும்செயல் பலனெல்லாம்
உன்னிடத்தில் தந்துவிட்டேன்
உய்யும்உடல் உயிர்பொருளை
உனதென்று அளித்துவிட்டேன்

உனக்கென்று தருவதற்கு
வேறெதுவும் இல்லையடி
எனக்கென்று இன்றும்என்றும்
நீஇருந்தால் போதுமடி!


--கவிநயா