வேண்டும்!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்...மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

ஒரு வரம் தர வேண்டும்

நினைவினில் வர வேண்டும்

நினைவுக்குள் நிலையாக

நீ அமர்ந்திட வேண்டும்

நாவினில் உன் நாமம்

தினம் தவழ்ந்திட வேண்டும்

சுகம் உந்தன் பதமென்று

மனம் உணர்ந்திடல் வேண்டும்

கனி முகம் என் நெஞ்சில்

களி மிகத் தர வேண்டும்

விழி யிரண்டின் ஓரம்

வழிகின்ற நீர் வேண்டும்

அன் பனைத்தும் உனக்காய்

அள்ளி யள்ளித் தர வேண்டும்

வாழ்வே உந்தன் சேவையாக

வாழும் மன நிலை வேண்டும்

--கவிநயா

எண்ணத்தில் இனிப்பவள்

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்...சந்த்ரகௌன்ஸ் ராகத்தில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

கண்ணுக்குள் மணியாக உன்னை வைத்தேன், அம்மா
கவிதைக்குள் கருவாக பாடி வைத்தேன்
(கண்ணுக்குள்)

கிண்ணத்தில் மது போலே எண்ணத்தில் இனிப்பவளே!
அன்னத்தின் வடிவழகே, ஆயிரம் நிலவழகே!
(கண்ணுக்குள்)

வினையின் பயனாலே விதி வலையில் விழுந்தேன்
கதி நீயே என்று கண்ட பின்னே தெளிந்தேன்
பதமே சதமென்று காலடிகள் தொழுதேன்
உனதருளை வேண்டி தினந் தினமும் அழுதேன்
(கண்ணுக்குள்)


--கவிநயா

வசந்த காலம் வந்தது!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்...கதனகுதூகலம் ராகத்தில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

வசந்த காலம் வந்தது,

மனதில் மகிழ்வு தந்தது

மலர்களெல்லாம் உன் முகம் போல்

மலர்ந்து சிரிக்குது

ஒலிகளெல்லாம் உன் பெயரைக்

கானம் படிக்குது

(வசந்த)

சலசலவென சலசலவென ஓடும் நதியில்

கலகலவெனக் குலுங்கும் உனது சதங்கை கேட்குது

சடசடவென சடசடவென மழையில் நனைகையில்

பொழியும் உந்தன் அருளில் நனைதல் போலத் தோணுது

(வசந்த)

விரிந்து கிடக்கும் நீலவானை நிமிர்ந்து பார்க்கையில்

பரந்து விரிந்த உந்தன் உள்ளம் போலத் தோணுது

நீரையுண்ட மேகங்களின் கருமை காண்கையில்

கருணை வழியும் உந்தன் விழிகள் போலத் தோணுது

(வசந்த)

அலையடிக்கும் கருங்கடலின் கரங்கள் காண்கையில்

அரவணைக்கும் உந்தன் கரங்கள் போலத் தோணுது

பசுமையான பச்சைப் புல்லில் படுத்துப் புரள்கையில்

பாசமான உந்தன் மடியைப் போலத் தோணுது

(வசந்த)

---கவிநயா

விட்டு விடு! பற்றி விடு!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்...தேஷ் ராகத்தில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

விட்டு விடு விட்டு விடு, பற்றுகளை விட்டு விடு
பற்றி விடு பற்றி விடு, பாதங்களைப் பற்றி விடு
(விட்டு விடு)

சின்னஞ்சிறு பூம்பாதம் சிந்தையிலே நிறுத்தி விட்டால்
வந்த வினை ஓடி விடும், இன்பம் வந்து கூடி விடும்
(விட்டு விடு)

பதமலரின் வாசமதை மனதினிலே மணக்க விடு
பாவையவள் தடம் பதித்து நினைவுக்குள்ளே நடக்க விடு
அம்மா என்றவளை அன்பு மீற அழைத்து விடு
அவளையன்றி கதியில்லை, உணர்ந்தவளைப் பணிந்து விடு
(விட்டு விடு)

 
--கவிநயா

பலப்பலவாய் அருள்வாள்!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்...தர்மாவதி ராகத்தில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

மயிலையிலே வாழும் கற்பகமே

கயிலையினை ஆளும் அற்புதமே!

(மயிலையிலே)

திருமியச்சூரினிலே லலிதாம்பா

நெமிலியிலே இளைய பாலாம்பா

மாங்காட்டினிலே காமாக்ஷி

மதுரையில் மீன்விழியாள் மீனாக்ஷி

(மயிலையிலே)

தில்லைச் சிதம்பரத்தில் சிவகாமி

திருக்கடவூரினிலே அபிராமி

திருவேற்காட்டினிலே கருமாரி, அவளே

பலப்பலவாய் அருள்வாள் உருமாறி

(மயிலையிலே)

 --கவிநயா