மதுரை மல்லிகை

கீதாம்மா வின் இனிய குரலில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

மதுரை மல்லிகை போலச் சிரிக்கும் மங்கல மீனாக்ஷி

இதய மடுவில் தாமரை உன் எழில் மிகு காட்சி

           

            விழி மூடிடும் போதினிலும்

                        தோன்றிடும் உன் முகமே

            பாடிடும் நாவினிலே தினம்

                        ஆடிடும் உன் பெயரே

(மதுரை)

தோளினிலே கிளியை அவள் தாங்கியிருப்பாள்

தாளில் விழுந்தோருக் கவள் தோள்கள் கொடுப்பாள்

           

            பச்சை நிற மேனி, அவள்

                        பாண்டி நாட்டு ராணி

            இச்சையுடன் தொழுபவரின்

                        துன்பந் தீர்க்கும் தோணி

(மதுரை)

சுந்தரனின் சுந்தரத்தில் சொக்கி விட்டவளாம்

மந்திரம்போல் அவன் சிரிப்பில் மயங்கி விட்டவளாம்

            போர் முனையில் சென்று

                        தனை மறந்து நின்று

            ஆயுதத்தைத் தவற விட்டு

                        அவன் அழகில் கிறங்கிச் சற்று

(மதுரை)

--கவிநயா

ஆயிரம் நாமங்கள் கொண்டவள்!

சுப்பு தாத்தா வின் சிறப்பு விருந்து... மிக்க நன்றி தாத்தா!


கீதாம்மா வின் இனிய குரலிலும்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

ஆயிரமாயிரம் நாமங்கள் கொண்டாய் ஆதி பராசக்தி

பாயிரமாயிரம் பாடிட அருள்வாய் அன்பு மகாசக்தி

(ஆயிரம்)

அன்னை உன்னைத் தேடி வரும் உன் பிள்ளைகள் பலகோடி

உன்னருள் தேடி வந்தவருள்ளே நானொரு கடைக்கோடி

(ஆயிரம்)

எண்ணத்தில் உன்னைப் பதித்து விட்டாலே எதுவும் நலமாகும்

கிண்ணத்தில் ஊறும் மதுவைப் போலே வாழ்வும் சுகமாகும்

பண்ணில் உன்னைப் பாடி வந்தாலே தீரும் பெருந்துன்பம்

கண்ணில் வைத்து நெஞ்சில் துதித்தால் கிடைப்பது பேரின்பம்

(ஆயிரம்)

--கவிநயா 

மறவாமல் காப்பாய்!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

அலை பாயும் என் மனதில்

விளையாடும் அம்பிகையே

சிலையாக நில்லாமல்

துணையாய்நீ அருள் புரியேன்

(அலை பாயும்)

சிறை போலும் இப்பிறவி

போதும் போதுமென

சிந்தையிலே உன்னை வைத்தேன்

சிறை மீட்டு வாழ்வு தர

(அலை பாயும்)

மலை போல உன்னை நம்பி

உன் பாதம் பணிந்தேனை

மறவாமல் காப்பாயே

மறை போற்றும் திருத்தாயே!

(அலை பாயும்)

--கவிநயா 

கடைக்கண் பார்ப்பாய்! கடையேனைக் காப்பாய்!

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

கற்றது எதுவும் கை கொடுக்க வில்லை

பெற்றதும் மற்றதும் வழி நடத்த வில்லை
சிற்றிடை மருங்கினில் செய்யப்பட்டு மின்னும்

பற்றெதும் அற்றவளே, பற்றினேன் உன் பதமே

(கற்றது)

காடே கதியென்று தவமிருப் போருண்டு

நீயே கதியென்று துதித்திருப் போருண்டு

வீடே கதியென்று பவவினையில் உழன்று

வீழ்ந்தேன் கடையேனைக் காப்பாய் நீயின்று

(கற்றது)

கற்றோரும் அறியா கருணைக் கடல் நீயே

மற்றோரின் தூய மனதில் எழுந் தீயே

பொற்றா மரைத்தாளில் பணிந்தேன் திருத் தாயே

வற்றாத அருட் சுனையே வருவாயே

(கற்றது)

--கவிநயா 

மௌனம் ஏன்?

கீதாம்மா தன் இனிய குரலில்... மிக்க நன்றி கீதாம்மா!

ஒரு வார்த்தை சொல்லாததேனோ?

திருவாய் மலர்ந்தெந்தன் மனம் குளிர இன்னும்

(ஒரு வார்த்தை)

என்னை அறிந்திருந்தும், உண்மை புரிந்திருந்தும்

உனையே சரணென்று அடைந்தேன் தெரிந்திருந்தும்

(ஒரு வார்த்தை)

மாந்தர்தம் வார்த்தையெல்லாம் மறைந்தே போகுதம்மா

காற்றோடு காற்றாக கரைந்தே போகுதம்மா

உந்தன் திருவாக்குக் கூட அதுபோல் ஆகுமென்றோ

மௌனம் காக்கின்றாய், முறுவல் பூக்கின்றாய்

(ஒரு வார்த்தை)

--கவிநயா